Język / language:

Newsletter

Szukaj

Karlino

www.karlino.pl
Karlino
Zobacz wirtualny spacer po mieście (w nowym oknie)
Karlino - zdjęcie Karlino - zdjęcie Karlino - zdjęcie Karlino - zdjęcie
Karlino - zdjęcie Karlino - zdjęcie Karlino - zdjęcie Karlino - zdjęcie
Karlino - zdjęcie Karlino - zdjęcie Karlino - zdjęcie Karlino - zdjęcie

Karlino to gmina miejsko - wiejska położona w północno - wschodniej części województwa zachodniopomorskiego. Atrakcyjne usytuowanie - u skrzyżowania drogi krajowej Nr 6 Szczecin - Gdańsk oraz drogi wojewódzkiej Nr 163 Kołobrzeg - Poznań - znalazło swoje źródła w historii, tędy bowiem w XIII wieku przebiegał jeden z głównych traktów handlowych, mianowicie szlak solny.

 


czytaj dalej...

Karlino to gmina miejsko - wiejska położona w północno - wschodniej części województwa zachodniopomorskiego. Atrakcyjne usytuowanie - u skrzyżowania drogi krajowej Nr 6 Szczecin - Gdańsk oraz drogi wojewódzkiej Nr 163 Kołobrzeg - Poznań - znalazło swoje źródła w historii, tędy bowiem w XIII wieku przebiegał jeden z głównych traktów handlowych, mianowicie szlak solny. W 1385 roku Karlino otrzymuje prawa miejskie oraz herb. Świadectwem bogatej i ciekawej przeszłości Karlina są liczne zabytki, które zachowały się zarówno w mieście jak i gminie. Miejsce lokalizacji miasta związane jest z przeprawą mostową na Parsęcie i Radwi, będącą skrzyżowaniem dróg : Szczecin - Gdańsk i Poznań - Kołobrzeg. Te dwie główne drogi oraz układ rzeczny stanowią podstawową determinantę rozwoju miasta od czasów jego założenia aż po dzień dzisiejszy.

 

Powierzchnia gminy wynosi 14.102 ha i zamieszkuje ją 9,379 osób (stan na dzień 31.12.2009).

 

Historia

Pierwsza wzmianka o miejscowości Karlino pochodzi z 1240 roku i mówi o tym, że Karlino należało wówczas do tzw. księstwa kamieńskiego, jednak najstarszy zapis o Karlinie pochodzi z 1299, gdzie mowa jest o "civis in Corlin". Pierwotnie okolice Karlina należały do książąt pomorskich, natomiast biskupi kamieńscy weszli w ich posiadanie około roku 1280, przejmując zachodnią część ziemi kołobrzeskiej jako spadek po Warcisławie III. W 1308 roku biskup kamieński w swoim dokumencie wspomina o "naszym zamku Karlino". Wtedy musiał to być jeszcze nieduży drewniany gród w widłach rzeki Parsęty i Radwi. Dopiero w 1372 roku podjęto decyzję o przeniesieniu siedziby biskupiej do Karlina i przystąpiono do budowy obronnego zamku.

 

Biskup Filip von Rehberg w 1385 roku nadał Karlinu prawa miejskie na prawach Lubeki oraz herb. Wtedy również prawdopodobnie wytyczono zachowany do dziś układ ulic w centrum Karlina.

 

Rok 1409 to okres wielkich zniszczeń miasta w efekcie zajęcia Karlina przez wojska pomorskie. Reformacja i przyjęcie luteranizmu w 1534 roku, diametralnie zmieniło sytuację miasta. Biskupi zamienili zamek w renesansową rezydencję a miasto przeżywało rozkwit gospodarczy i kulturalny.

 

Wojna trzydziestoletnia (1618-1638) przerwała rozwój miasta, powodując stagnację Karlina na prawie 100 lat. Od 1653 r. pod panowaniem brandenbursko - pruskim, dzieliło losy polityczne Pomorza Zachodniego (zgermanizowana nazwa Korlin a Persante). W 1699 r. Fryderyk I Hohenzollern osiedlił w Karlinie emigrantów francuskich, którzy założyli gorzelnie.

 

Miasta nie ominęły także wielkie pożary: pierwszy w 1685 roku który strawił całe miasto (ocalał jedynie zamek i kościół). Pożar w 1765 roku strawił również przedmieścia Karlina. W międzyczasie wojska gen. Rumiancewa splądrowały i podpaliły zamek, który nigdy nie został już odbudowany. Po tym burzliwym okresie w dziejach miasta, nastąpił rozwój Karlina. Na miejscu wypalonego zamku powstał browar, a na parcelach w centrum miasta zaczęły powstawać pierwsze murowane kamienice. W 1724 roku nastąpiła regulacja Parsęty, a przez rzekę przerzucono pierwszy most betonowy.

 

Tę dobrą koniunkturę przerwał okres wojen napoleońskich. W lutym 1807 roku Karlino było główną kwaterą wojsk podczas szturmu na Kołobrzeg.

 

W latach 1846 - 1849 wybudowano drogę łączącą miasto z Kołobrzegiem i Szczecinkiem, a niespełna dziesięć lat później, w 1859 roku przez stację Karlino przejechał pierwszy pociąg. Największy rozkwit handlu oraz przemysłu przeżyło Karlino w XIX wieku i na początku XX wieku. W 1873 r. zlikwidowano malutki powiat karliński, a miasto przyłączono do ziemskiego powiatu kołobrzesko-karlińskiego (Bezirk Kolberg-Körlin), który istniał do 1946 roku. Koniec XIX wieku to okres uprzemysłowienia – powstała wtedy m.in. Karlińska Fabryka Maszyn (Maschinenfabrik Körlin). Rozwinął się także przemysł spożywczy i drzewny.

 

Życie miasta zasadniczo odmieniła II wojna światowa i jej następstwa. W 1940 roku do Karlina przybyła grupa 150 jeńców francuskich. Wobec zbliżających się wojsk radzieckich w styczniu 1945 roku wydano rozkaz o ewakuacji ludności cywilnej, który dotarł do miasta dopiero w nocy 3 marca 1945 roku. Mieszkańcy chcieli się ewakuować przez Dygowo i Kołobrzeg jednak Rosjanie wysadzili most na Parsęcie i wkrótce zajęli miasto. Zabudowa miasta nie ucierpiała zbyt mocno, jednak okupanci dopuścili się tu licznych pobić, gwałtów i kradzieży.

 

Wkrótce miasto zostało przekazane polskiej administracji i wcielone do państwa polskiego. Dotychczasowych mieszkańców Karlina wysiedlono do Niemiec. W związku ze znacznym zniszczeniem Kołobrzegu, Karlino pełniło funkcję siedziby władz powiatu do roku 1947. W 1958 roku miasto zostało przyłączone do powiatu białogardzkiego. W latach 1950-1998 miasto administracyjnie należało do wojewóztwa koszalińskiego.

 

Na przełomie lat 1980 i 1981 podczas prac przy odwiertach poszukiwawczych doszło w podkarlińskich Krzywopłotach do wybuchu i zapłonu ropy naftowej.

 

Obecnie Karlino kontynuuje tradycje przemysłu przetwórczego drewna. W mieście i najbliższych okolicach istnieje kilka zakładów przemysłowych produkujących płyty pilśniowe, sklejki, forniry itp. produkty; lokalnym wyrobem jest tzw. „płyta karlińska” produkowana z gałęzi, kory i podobnych odpadów. miasto jest również niewielkim ośrodkiem przemysłu mechanicznego (piece) i wydobywczego (ropa, gaz).

 

Zabytki

Kościół św. Michała w Karlinie wzniesiony został, jak podaje Micraelius w 1510 roku;

Zamek Biskupów Kamieńskich, datowany na XIV wiek;

Karwin - Kościół p.w. św. Kazimierza (neogotycki), cenne rzeźby z XVII i XVIII w. oraz witraże renesansowe rodów pomorskich z 1596 roku;

Lubiechowo - Kościół p.w. Św. Józefa z XIX w.;

Mierzyn - Kościół p.w. Trójcy Świętej z II połowy XIX w.;

Karścino - Kościół pw. Matki Boskiej Częstochowskiej w Karścinie zbudowany w XIII wieku;

Ratusz - wzniesiony w latach 1908-1912 w południowo-zachodnim narożniku rynku;

Spichlerz, ul. Szczecińska 17, w stylu neogotyckim, datowany na przełom XIX/XX wieku;

Dom przy ul. Koszalińskiej 94 z końca XIX wieku (eklektyzm);

Dworek Fryderyka Wilhelma na wyspie z 1721 roku przy ul. Szczecińskiej 18;

Budynek przy ul. Szymanowskiego 17 powstał na początku XX (1905 roku);

Dom przy ul. Koszalińskiej 16 datowany na 1902 rok (secesja);

Dom przy ul. Koszalińskiej 77, murowany z końca XIX wieku (neoklasycyzm);

Figura Matki Boskiej Królowej Świata – znajduje się na terenie gminy Karlino w miejscowości Domacano, została uroczyście poświęcona 29 października 1995 roku;

 

 

Urząd Miejski w Karlinie

Plac Jana Pawła II 6

78-230 Karlino

e-mail: karlino@karlino.home.pl

umigkarlino@pro.onet.pl 

Tel. (94) 311 72 73

Fax. (94) 311 74 10

 



schowaj opis...


Komentarze (0)

Skomentuj

Brak komentarzy do artykułu - możesz być pierwszy!


Wasze zdjęcia (0)

Dodaj zdjęcie

Nikt jeszcze nie dodał zdjęć - możesz być pierwszy!
Zaloguj się, aby dodać zdjęcia.
województwo:


miasto:



Partnerzy portalu Tint Tint Futro Film
Wszelkie prawa do zawartości serwisu zastrzeżone
Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za zawartość merytoryczną informacji o poszczególnych miastach, hotelach, ośrodkach, restauracjach i innych prezentowanych obiektach.