Język / language:

Newsletter

Szukaj

Dąbrowa Tarnowska

Miasto otwartych możliwościwww.dabrowa.okay.pl
Dąbrowa Tarnowska - zdjęcie Dąbrowa Tarnowska - zdjęcie Dąbrowa Tarnowska - zdjęcie Dąbrowa Tarnowska - zdjęcie
Dąbrowa Tarnowska - zdjęcie Dąbrowa Tarnowska - zdjęcie Dąbrowa Tarnowska - zdjęcie Dąbrowa Tarnowska - zdjęcie
Dąbrowa Tarnowska - zdjęcie Dąbrowa Tarnowska - zdjęcie Dąbrowa Tarnowska - zdjęcie Dąbrowa Tarnowska - zdjęcie
Dąbrowa Tarnowska - zdjęcie Dąbrowa Tarnowska - zdjęcie Dąbrowa Tarnowska - zdjęcie Dąbrowa Tarnowska - zdjęcie
Dąbrowa Tarnowska - zdjęcie Dąbrowa Tarnowska - zdjęcie Dąbrowa Tarnowska - zdjęcie Dąbrowa Tarnowska - zdjęcie

Miasto i Gmina Dąbrowa Tarnowska leżą na pograniczu Pgórza Karpackiego i Katliny Sandowmierskiej, pomiędzy Sanem i Wisłą.


czytaj dalej...

Miasto i Gmina Dąbrowa Tarnowska leży w województwie małopolskim, na pograniczu Pogórza Karpackiego i Kotliny Sandomierskiej. Pomiędzy Sanem i Wisłą jeszcze w XIX wieku szumiała Puszcza Sandomierska. Właśnie na skraju tego potężnego niegdyś boru, u schyłku XVI wieku z mroków historii wyłaniają się początki miejscowości. Swoją nazwę zawdzięcza ona rosnącym wtedy pięknym gajom dębowym. Zgodnie z ówczesną pisownią, otrzymała miano Dambrowa. Używana zamiennie z innymi: Dąbrowa, Dąmbrowa, Dambrowa Magna, Dobrowa, nazwa wsi stosowana była do XVII w., kiedy dochodzi do lokacji miasta. Wtedy w księgach metrykalnych pojawia się miejscowość Oppidum Dąbrowa - miasto Dąbrowa. Przejęło ono miano od liczącej już wówczas 300 lat wsi. Lecz w księgach z 1704 roku pojawia się jeszcze inna nazwa, Lubomierz. Pragnęli ją nadać założonemu miastu właściciele dóbr - Lubomirscy, jednak nie przyjęła się i z zapisów parafialnych zniknęła w latach 20-tych XVIII w. W XIX w. (dla odróżnienia od innych miejscowości o tej samej nazwie) zaczęto posługiwać się terminem Dąbrowa koło Tarnowa, a dzisiejsza nazwa - Dąbrowa Tarnowska - przyjęła się niedługo przed II wojną światową.

 

Pierwsza historyczna wiadomość o istnieniu Dąbrowy pochodzi z dokumentu wystawionego w 1422 roku w Wiślicy przez Stanisława Ligęzę, w którym potwierdzał nadanie sołectwa "in villa nostra Dambrowa" Mikołajowi ze Złotej. Położona w dorzeczu Dunajca i Wisły, była typową wioską małopolską, powstałą na terenie słabo zaawansowanym osadniczo. Pozostawała na uboczu, daleko od wielkich wydarzeń politycznych i gospodarczych i może właśnie dlatego Powiśle Dąbrowskie zachowało do dziś tyle swoistego uroku.

 

Największy wkład w rozwój gospodarczy osady wniósł kasztelan sandomierski Mikołaj Spytek Ligęza. Był on biegłym mówcą sejmowym i posiadał w Dąbrowie własną drukarnię. W 1628 roku wyjednał u króla przywilej na jarmarki, przypisuje się mu również zbudowanie renesansowego zamku. Po jego śmierci (w 1637 r.) dobra dąbrowskie przypadły córce Konstancji, która poślubiła Jerzego Sebastiana Lubomirskiego. W ten sposób znalazły się w rękach jednego z najbardziej wpływowych i najbogatszych rodów w Polsce, i pozostawały w nich do roku 1785. Z osobą Michała Lubomirskiego i jego matki - Katarzyny Anny Lipskiej należy wiązać fakt lokacji miasta Dąbrowy. Podobnie jak nie można jednoznacznie ustalić początków wsi Dąbrowy, tak nieprawdopodobieństwem jest podanie dokładnej daty powstania miasta, ponieważ akt lokacyjny zaginął. Okresem najbardziej prawdopodobnym, w którym powstała Dąbrowa są lata 1691-1693. Po Lubomirskich i kilku zmianach właścicieli, dobra dąbrowskie 12 grudnia 1889 r. przeszły w ręce hrabiego Józefa Męcińskiego, natomiast pałac zakupił żydowski kupiec Kalman Goldfinger.

 

Po pierwszym rozbiorze Polski Dąbrowa, podobnie jak Tarnów i cała południowa Małopolska, znalazła się od lipca 1772 r. w granicach utworzonej przez Austrię prowincji, nazwanej Galicją i Lodomerią. 23 stycznia 1867 roku w miejsce zlikwidowanych w Dąbrowie i Żabnie powiatów, powstało starostwo z siedzibą w Dąbrowie. Od tej chwili rola Dąbrowy wyraźnie wzrosła i nastąpiło ożywienie gospodarcze miasta, zwłaszcza po uruchomieniu w 1906 r. linii kolejowej Tarnów - Szczucin.

 

II wojna światowa i okupacja przyniosła materialne wyniszczenie miasta, terror i represje stosowane wobec mieszkańców. Duże straty poniosła ludność wyznania mojżeszowego żyjąca w mieście. W lipcu 1942 r. przystąpiono do tworzenia gett żydowskich w Dąbrowie i Żabnie. Znalazło się tam ok. 2 tys. Żydów, których następnie przewieziono do obozu zagłady w Bełżcu. 17 stycznia 1945 roku do Dąbrowy wkroczyły oddziały radzieckie. Przystąpiono do usuwania zniszczeń, porządkowania miasta i tworzenia normalnych warunków życia. Czasy powojenne, to okres postępującej urbanizacji, rozwoju gospodarczego i kulturalnego miasta. Odbudowano drogi, na wzgórzu, gdzie wcześniej znajdował się pałac wybudowano nowy kościół, a stary, zabytkowy przepięknie wyremontowano. Kolejno wznoszono: budynek banku szpitala, biblioteki, urzędów miasta i starostwa, osiedla mieszkaniowe, obiekty szkolne i sportowe.

 

W ostatnich latach wzniesiono nowy budynek szkoły podstawowej nr 1 w Dąbrowie Tarnowskiej oraz szkoły podstawowej w Szarwarku. Dąbrowa Tarnowska z każdym dniem staje się nowocześniejsza i piękniejsza. W 2006 roku wybudowano krytą pływalnię, a pod koniec 2011 roku na terenie dąbrowskiego kompleksu sportowego ma powstać pełnowymiarowa hala widowiskowo – sportowa z widownią na 800 miejsc. Dbamy także o zabytki - prowadzimy rewaloryzację zabytkowej Synagogi przystosowując ją do celów kulturalno – muzealnych. Będzie to prawdziwa perła architektury na szlaku chasydzkim. Gmina posiada wiele certyfikatów i wyróżnień np. „Gmina Przyjazna Inwestorom”, „Gmina FAIR PLAY 2005 i 2009”. Przez 3 lata była w „Złotej Setce Samorządów” w rankingu gmin prowadzonym przez „Rzeczpospolitą”.



schowaj opis...


Komentarze (0)

Skomentuj

Brak komentarzy do artykułu - możesz być pierwszy!


Wasze zdjęcia (0)

Dodaj zdjęcie

Nikt jeszcze nie dodał zdjęć - możesz być pierwszy!
Zaloguj się, aby dodać zdjęcia.
województwo:


miasto:







Partnerzy portalu Tint Tint Futro Film
Wszelkie prawa do zawartości serwisu zastrzeżone
Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za zawartość merytoryczną informacji o poszczególnych miastach, hotelach, ośrodkach, restauracjach i innych prezentowanych obiektach.